İmplant Üstü Hareketli Protezler
Çıkarılabilir Overdenture Yaklaşımı
İmplant üstü hareketli protez, hasta tarafından günlük çıkarılıp takılabilen overdenture mantığıyla çalışır. Akrilik protez kaidesi implantlara tutucu parçalar aracılığıyla bağlanır; klasik tam proteze göre damak üzerindeki hareket azaltılabilir.
Alt çenede 2 implant ile overdenture yaygın protokollerden biridir. Üst çenede kemik hacmi ve retansiyon ihtiyacına göre implant sayısı artırılabilir.
Locator, Ball ve Bar Dışı Tutucu Seçenekleri
Overdenture çoğu vakada doğrudan implant üstü locator, ball veya ERA gibi snap attachment sistemleriyle tutunur; ayrı bir bar altyapısı şart değildir. Locator düşük profilli tasarımı dil ve dudak hareketlerine daha az müdahale edebilir.
İmplant pozisyonu, interarch mesafe ve protez kaidesi kalınlığı tutucu tipini belirler. Mevcut tam protez relining referans olarak kullanılabilir; geçici protez entegrasyon döneminde çiğneme yükünü dağıtmaya yardımcı olabilir.
Günlük Takma-Çıkarma ve Adaptasyon
Attachment oturduğunda hafif tıklama hissi normal olabilir. İlk haftalarda konuşma ve çiğneme alışkanlıkları yeniden düzenlenir; yumuşak gıdalarla başlama önerilebilir.
Gece çıkarma çoğu protokolde önerilir; implant çevresi fırçalama günlük yapılmalıdır. Sabit implant protezden farklı olarak hasta protezi kendi bakımı için çıkarabilir.
Protez Kaidesi ve Yumuşak Doku Desteği
Overdenture akrilik kaidesi damak mukozası ve yumuşak dokulara oturur; dudak ve yanak desteği estetik planlamanın parçasıdır. Diş dizimi, oklüzyon ve fonetik prova aşamasında hasta onayı alınır.
Kemik rezorpsiyonu kaide uyumunu bozabilir; relining işlemi oturmayı günceller. Kontrol muayenesinde tutucu parça aşınması ve retansiyon değerlendirilir.
Sabit, Vidalı ve Barlı Sistemlerden Farklar
İmplant üstü sabit kron-köprü ve vidalı tam ark protez çıkarılamaz; çiğneme verimliliği genellikle daha yüksek olabilir. Barlı hareketli protezde implantlar bar ile birbirine bağlanır; overdenture ise çoğunlukla bağımsız tutucularla implant başına oturur.
Çiğneme konforu, hijyen erişimi ve cerrahi karmaşıklık vaka bazında karşılaştırılır. İleride sabit proteze geçiş kemik ve implant durumuna göre ayrıca değerlendirilebilir.
Overdenture tutucu kapları kontrol muayenesinde aşınma açısından incelenir; retansiyon azaldığında değişim planlanabilir. Protez kaidesi kalınlığı fonetik ve konfor açısından prova aşamasında ayarlanır.
Barlı sistemde implantlar birbirine bağlanırken, doğrudan overdenture yaklaşımında her implant bağımsız tutucu ile proteze bağlanır; bu fark bakım ve onarım kolaylığını etkiler.